قله لشگرک طالقان

دامنه غربی سر قله شنی لشگرک طالقان
پنج شنبه مورخه 3 مهر 1404 به همراه دوستان گرامی، آقایان: حسن الهویی، فرهاد باریکانی و صفر صالحی، گزارش صعود یک روز به قله لشگرک طالقان، تقدیم میگردد

منطقه لشگرک، شامل سه قله لشگرک بزرگ به ارتفاع 4258 متری با سرقله خاکی، قله سنگریزی کناری با ارتفاع حدود 4250 متر و قله کوچکتر حدود 4200 متری، در فاصله حدود 300 متری عرضی، حدود 800 متر طولی، میباشد

به دلیل حرکت ابتدایی سه ساعت شروع و سه ساعت پایانی در تاریکی شب، زمان زیادی از صعود به صورت شبانه انجام شد


منطقه دو آب، پایین دروازه سنگی، رودخانه پراچان

برای صعود به قله های لشگرک، گردون کوه (گمورا یا یتیم کش) و منطقه و قله علم کوه و آبگرم سه هزار، راه قدیمی به روستای درجان و شهر تنکابن، مسیر کوه پیمایی از روستای پراچان بالا طالقان، به صورت مشترک میباشد

با توجه به طول حدود 15 کیلومتری مسیر صعود و برای امکان رفت و برگشت در یک روز

شروع حرکت را از حدود ساعت 3 بامداد در روستای پراچان، ارتفاع حدود 2300 متر، از جاده شنی به سمت شمال و در کنار رودخانه، شروع کردیم

جاده شنی، به طول حدود 5 کیلومتر، سال ها پیش برای دسترسی به معدن سنگ گرانیت، احداث شده است


جوگیر شدن! در روی طاق دروازه سنگی
در بخش هایی از جاده، به دلیل سیلاب های بهاره و متروکه شدن، از وضعیت اولیه خارج شده و میبایست از کنار رودخانه با دست به سنگ شدن و از میان سنگ لاخ های به جامانده از سیلاب ها، عبور کرد

در مسیر، نهر های متعدد کنار رودخانه اصلی، آبشارها و چشمه های آب، در دسترس میباشد

در زمان حضور ما، بعد از حدود 2 کیلومتر، در سمت چپ آنطرف جاده و رودخانه، محل گله گوسفند قرار داشت که سگهای آن، در نیمه شب، بشدت پارس میکردند


ابتدای گردنه دمچه، قله گردون کوه با اولین برف پاییز 1404
در حدود 3 کیلومتر، در جاده شنی، دوراهی مشاهده میشود که راه سمت چپ به سمت رودخانه میرود و باید از مسیر راه شنی سمت راست، ادامه داد

حدود ساعت چهار و نیم صبح، با تمام شدن راه شنی و در ادامه مسیر در سمت چپ رودخانه، به محل معدن متروکه، رسیدیم

منطقه ای با سنگهای بزرگ تراش خورده و کانکس قدیمی که محل نگهداری گله کوسفندان روستای پراچان بود


نمایی از میانه راه مالرو در هزار چم، منطقه دمچه
با توجه به تاریکی هوا، منظره جالبی از نور چشم بزها و گوسفندان گله، مشاهده شد که در اثر هیاهوی سگها، چوپان از چادر خود، بیرون آمد و با ایشان گفتگو کردیم

با راهنمایی چوپان، از سمت چپ رودخانه، در مسیر سنگلاخی و سپس راه پاکوب مالرو، در ادامه دره حرکت شد

حدود یک کیلومتر دیگر، در محل دوآب، یکی شدن دو نهر آب اصلی و کوچکتر، مشاهده میشود

حدود ساعت پنج و نیم صبح، در این مکان، استراحت کوتاهی انجام شد


دامنه غربی قله لشگرک کوچک، یال سمت چپ به طرف قله لشگرک بزرگ
سپس از روی نهر اصلی، که در روی آن، چند تکه لوله آهن 6، برای عبور قرار داده شده بود، به سمت راست رودخانه اصلی رفتیم

راه پاکوب در ادامه مسیر، با شیب زیاد، در ابتدا پیچ بزرگ و سپس پیچ های کوچتر، از روی یال به سمت شمال، قابل مشاهده است

حدود یک کیلومتر در مسیر راه پاکوب، حدود ساعت شش و نیم، به محل تخته سنگ عظیمی که وسط آن سوراخ بزرگ دارد، موسوم به دروزاه یا به تعبیر محلی، دروازُک، به ارتفاع 3080 متر رسیدیم


دامنه غربی قله لشگرک
دوستان همنورد، از روی یال سنگی دروازه، از سمت چپ و پایین به سمت راست و بالای آن رفته و روی طاق دروازده سنگی، عکس یایدگاری گرفته شد و مدتی معطل آن شدیم

راه پاکوب بعد از دروازه به سمت شمال، در میان تخته سنگ ها به طرف بالا ادامه دارد و حدود 500 متر بالاتر، چشمه آبی، مشهور به چشمه طور، مشاهده میگردد که به دلیل کم شدن میزان آب خروجی و یخ بستن همان، قابل استفاده نبود

در ادامه مسیر و ارتفاع بالاتر، راه پاکوب، به سمت راست و بالا، دو قسمت و دوراهی میشود

تابلو نصب شده، راه پاکوب سمت راست، به طرف منطقه پیازچال (در دامنه های غربی قله خرس چر و دامنه های شرقی قله لشگرک) و راه به سمت بالا، مسیر اصلی دومچه و علم کوه (گردون کوه و لشگرک و آب گرم سه هزار) میباشد

ادامه مسیر، بتدریج شیب راه، کمی کمتر شده و حدود ساعت 8 صبح به ابتدای منطقه و دره بزرگ دمچه رسیدیم


دامنه های شمال شرقی گردون کوه، از خط الراس به سمت غرب قله لشگرک
در روی گردنه دمچه، تمامی ارتفاعات شیرپشم و قله کلوان (مرز کوهستانی انتهای الموت با طالقان)، و در روی آن، گردنه آب گرم، در سمت راست، یال های جنوبی گردون کوه و هزار چم مشاهده میشود

منطقه دومچه، با فاصله حدود ده کیلومتری از پراچان از مناطق قدیمی، دارای چشمه های آب فراوان و چشمه معروف «شاه چشمه» محل نگهداری گوسفندان، یورت، روستای پراچان میباشد

و با برداشتن آب حدود ساعت هشت و نیم، در محل مناسبی، نسبت به برپایی آتش، دم کردن چایی و خوردن صبحانه، اقدام شد

نزدیک به یک ساعت، برای استحراحت و بازیابی قوا، وقت صرف شد و سپس در مسیر راه پاکوب به سمت شمال، حرکت کردیم

ادامه مسیر، در راه مالرو موسوم به هزار چم، به تدریج دارای شیب زیاد و با گذشتن از چند تپه و در کنار دره و نهر و چشمه موسوم به درازچشمه

راه پاکوب در موقعیت پیچ در پیچ به سمت بالا، کشیده شده است


نمایی از منطقه و دریاچه حصار چال، دامنه های شمالی علم کوه و قله های اطراف آن
حدود ساعت یازده و نیم، به محل دوراهی موسوم به سه هزار میرسیم، مسیر سمت راست و پیچ تند بالایی، برای رفتن به حصار چال علم کوه، گردون کوه و لشگرک

و مسیر سمت چپ با شیب کمتر، برای رفتن به گردنه آب گرم و دره سه هزار تنکابن، روستای درجان، استفاده میشود

حدود ساعت 12 در راه پاکوب، دوراهی دیگری مشاهده میشود، مسیر سمت چپ برای رفتن به طرف قله لشگرک بزرگ

و مسیر سمت چپ، به طرف یال شرقی و پناهگاه سنگی گردون کوه، کشیده شده است

حدود ساعت دوازده و نیم، با تمام شدن پیچ های هزار چم، در گردنه یال پایانی به طرف خط الراس گردون کوه به سمت قله لشگرک، استراحت کوتاهی انجام شد

از روی یال، راه پاکوب به سمت خط الراس و مسیر قله لشگرک بزرگ، به سمت راست، کشیده شده است


آخرین یال غربی قله لشگرک
حدود ساعت سیزده، در پایین دامنه های غربی قله لشگرک و نیم ساعت بعد، روی خط الراس قله گردون کوه به سمت قله لشگرک، ارتفاع حدود 4030 متر رسیدیم

از روی خط الراس، تمامی منطقه حصار چال، دریاچه زیبای آن، دامنه های جنوبی علم کوه، قله های منار، ستاره، خرسان و گردون کوه تا دره تنگه گلو و روستای دلیر و مناظر زیبای منطقه، به خوبی دیده میگردد

با حرکت در روی خط الراس به سمت شرق، در نهایت، حدود ده دقیقه به ساعت 14 روی قله سنگ ریزه ای موسوم به لشگرک ارتفاع 4250 متر، بودیم

با گرفتن چند عکس یادگاری و در ادامه به سمت شرق، حدود ساعت دو و ربع بعد از ظهر، روی قله خاکی و اصلی لشگرک بزرگ، ارتفاع 4256 متر از سطح دریا، قرار داشتیم


روی قله سنگ ریزه ای لشگرک، قله خاکی لشگرک بزرگ در سمت شرق
طبق نظر دوستان، مسیر طی شده حدود 15 کیلومتر، بود

به دلیل بادخیز بودن و سرمای هوا، نزدیک به 5 درجه زیر صفر، از مسیر یال جنوب شرقی قله اصلی لشگرک به سمت قله لشگرک کوچک، حرکت شد

با فرود از قله اصلی و با توجه به سردی هوا و توجه به کمبود وقت، حدود ساعت سه بعد از ظهر

از صعود گروهی به قله لشگرک کوچک، ارتفاع 4200 متر صرف نظر شد


نمایی از دامنه جنوبی علم کوه، از قله لشگرک
برای صرفه جویی در وقت، به جای برگشت از مسیر راه پاکوب، قرار شد از مسیر یال جنوب شرقی قله لشگرک کوچک، از میان صخره ها و بلوک های بزرگ سنگی به سمت بالای پیازچال، حرکت شود

مسیر سختی که طبق تجربه کلی و استفاده یکی از همنوردان از مشخصات مکان یابی فرود گروه دیگری ازکوهنوردان، و داشتن موقعیت جغرافیایی در جی پی اس

با دشواری زیاد، در حدودی 3 ساعت، با عبور از شیب های تند، بعد از مدتی، به تدریج راه پاکوب، مورد استفاده گله داران محلی، مشاهده شد که به سمت بالای تابلو دوراهی پیازچال - دمچه، امتداد داشت


نمایی از روستای دلیر مازندران، از روی قله لشگرک بزرگ
در میانه راه، چند عدد بز وحشی، به گویش محلی، شکار ملاحظه شد و در تعجب از حرکت سریع این جانوران بادپای کوهستان

و در مقایسه قدرت و توانایی حرکت آنها، با وضعیت حرکت سخت مان در صخره ها، به ناتوانی انسانی خویش، اقرار داشتیم

در ادامه از مسیر راه پاکوب به سمت دروازه و در ابتدای تاریکی هوا، حدود ساعت 19 شب، به محل دو آب رسیدیم


به اتفاق آقایان حسن الهویی و فرهاد باریکانی و صفر صالحی
خوشبختانه با شروع تاریکی مطلق هوا، در راه پاکوب با شیب خیلی کم به طرف معدن، حرکت کردیم

و در نهایت حدود ساعت 21 شب، با تشکر از درگاه الهی، برای توفیق صعود یک روزه، روستای پراچان طالقان را ترک کردیم

طول مسیر صعود و فرود، در حدود 30 کیلومتر، بخش عمده آن، بدون راه پاکوب و افزایش ارتفاع حدود 2150 متر انجام شد.

به امید صعود های بهتر
حسین زینعلی